Sosnowiec

Każdy z mieszkańców Sosnowca dobrze wie, kto był najsławniejszym z sosnowiczan. Oczywiście chodzi tutaj o Jana Kiepurę. Urodził się on w czasach, kiedy Sosnowiec nie był nawet miastem, jednak już posiadał teatr. Jednym z wielu zakładów rzemieślniczych Sosnowca była wtedy piekarnia “Lech” Franciszka Kiepury, ojca Jana i młodszego Władysława. Piekarnia ta znajdowała się w domu Kiepurów przy ul. Miłej, gdzie rodzina Kiepurów wprowadziła się 8 lat po urodzinach Jana. Dzisiaj po domu nie ma już śladu, gdyż został on wyburzony w latach 70. Jak wskazują zapiski Jan Kiepura nie był prymusem w szkoła. Jako młody człowiek miał już swój temperament, który ujawniony został w zapiskach dzienniczka. W 1919 roku wziął udział w I Powstaniu Śląskim. Wrócił do szkoły i w czerwcu 1921 roku w “Staszicu” zdał maturę. Po zdaniu matury wyruszył w świat nie zapominając jedna o rodzinnym mieście. Pamiętał o pisaniu do rodziny. W 1958 roku odwiedził Szkołę Muzyczną, która w 1995 roku otrzymała jego imię. Sosnowiec bardzo szczyci się Janem Kiepurą, którego imię nosi klub powstały przy Sosnowieckiej Spółdzielni Mieszkaniowej, dziś miejski. Dzisiaj jego kierownikiem jest Jolanta Szczurek i jest to ośrodek krzewienia muzyki, gdzie bywają największe sławy filharmonicznych i operowych estrad. W tym miejscu gromadzone są wszelkie pamiątki po Janie Kiepurze.

Sosnowiec jest przykładem miasta, które niezwykle szybko się rozwijało, pomimo swojego młodego wieku posiada liczne zabytki. Do dziś na pamiątkę przeszłości przetrwało kilka z pięknych budowli. Warty uwagi jest przede wszystkim Zamek Siedlecki. Jest to najstarszy, zabytkowy budynek miasta, który przetrwał do czasów dzisiejszych. Dzieje tego zamku nie są jednak do końca poznane. Na dacie upamiętniającej fundację zamku istnieje wiek XVII, toteż jego uznaje się za okres budowy. Zamek jednak był przebudowywany. Neoklasyczny budynek dworca również zasługuje na uwagę. Pochodzi on z 1859 roku i jest jednym z najbardziej reprezentatywnych budynków na trasie kolei warszawsko-wiedeńskiej. Od początku istnienia stanowił centrum miasta wraz z placem. Niezwykle malowniczą, neobizantyjską budowlą jest Cerkiew Prawosławna pod wezwaniem Wiery, nadieżdy i lubowi. Równie piękna jest Katedra Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, pochodząca z końca XIX wieku. Jest to centralna, katolicka świątynia miasta. Zespół dwóch neobarokowych pałaców wybudowanych przez braci Schoenów to niezwykłe miejsce. Dziś większy z pałaców został przystosowany na Muzeum Miejskie.

Sosnowiec to stosunkowo bardzo młode miasto, jednak i ono posiada swoją niezwykłą historię. Sosnowiec niewiele ponad sto lat jest miastem, swoje prawa miejskie otrzymał dopiero w 1902 roku. Ślady osadnictwa na terenie obecnego sosnowca świadczą, ze już za czasów Piastów istniały tutaj osady. W obecnych granicach miasta znajduje się wzgórze zwane Zagórzem. Wzmianki o nim pochodzą z 1228 roku. Równie stary jak to wzgórze jest Klimontów. Najstarsze przekazy mówią, ze niegdyś była to wieś należąca do księcia Klimunta. Istnieją również dokumenty z XIV wieku, które zawierają informacje na temat wsi Milejowice i Pogonia, a z zapisków starszych o jakieś 200 lat można uzyskać informacje o osadadzie Mrowisko, której później zmieniono nazwę na Modrzejów, oraz Niwce. W sosnowcu odkryto bogate złoża minerałów. To zdarzenie przyczyniło się do bardzo dynamicznego rozwoju miasta w XIX wieku. Zaczęto wydobywać tutaj przede wszystkim węgiel kamienny, który zmusił miasto do rozwoju kolei. Osada ta w tym czasie nosiła nazwę: Granica. Nazwa ta pochodziła od położenia miejscowości, na granicy dwóch zaborów: rosyjskiego i austrowęgierskiego. Rozwój miasta był ściśle powiązany z jego bazą surowcową i koleją.